Η νύχτα σηκώνει το χέρι...

 

Δεν είναι αυτό που περιμέναμε ποιητή...
Οι μέρες πια είναι σκοτεινές γεμάτες πόνο...
Δεν είναι οι λέξεις σου που φταίνε ποιητή
ούτε τα όνειρα της νύχτας και της μέρας…
 

Δεν είναι αυτό που περιμέναμε ποιητή
πως κάποτε θα ψάχναμε τροφή απ’ τα σκουπίδια…
Δεν είναι τα λόγια σου που φταίνε ποιητή
αλλά για τα στομάχια μας δεν φτάνουν ούτε μέρα…
 

Στους δρόμους υπάρχει μονάχα η χαρά για μίσος και σημαίες
Δεν έχει φως… μονάχα αυτό που βγάζει ένας κρότος
Δεν είναι στο γέλιο ούτε στο κλάμα που πιστεύουν ποιητή
Είναι οι λίγοι που έγιναν πολλοί και κάνουν ότι θέλουν…