Η νύχτα σηκώνει το χέρι…

Η νύχτα σηκώνει το χέρι…
τα στόματα κλείνουν ξανά
κανένα ελεύθερο δεν φυσάει αγέρι
τα παντζούρια μας ‘κλεισαν και αυτά

Στο δρόμο κανείς δεν κοιτάζει
τον άλλο στα μάτια πουθενά…
ούτε ρωτάει κανείς αν είσαι καλά
εικόνες γνωστές απ’ τα παλιά…

Η νύχτα σηκώνει το χέρι…
κανείς δεν θυμάται πώς φτάσαμε εδώ
οι λέξεις που ήμασταν ταίρι
είναι το λίγο που έμεινε φως

Χιλιάδες κεφάλια κουβαλάνε τομάρια
στο δρόμο, στη στάση, στη δουλειά…
ο ένας το φταίξιμο ρίχνει στον άλλο
τις ώρες που στέκουν παντού σε ουρά

Η νύχτα σηκώνει το χέρι…
κάποιος με βλέπει από ψηλά…
όταν κάνω να φύγω μου πετάει μαχαίρι
και όταν μείνω μου πετάει φωτιά…